"یا مقلب القلوب و الابصار*یا محول الحول و الاحوال"
        
                        "حول حالنا الی احسن الحال"
                                     
       

          بگذار دستانت با خیال آمدن                                       
                                
          مثل واژه کال سر انجام

          ساقط از هستی باز مانده ام نکند
                                 
          چونان یک رخت خیس/ سنگین بر طناب مانده ام

          حال مرا باد میداند.

          و غرش نخراشیده رعد/ اندرون نا گفته هایم!

                               این روزها عجیب به قول علیرضا دیوار تکیه می دهم

                               به پشتم   این حس چنان است که انگار که چشم

                               برای دیدن این دنیا سالهاست ندارم اما اکیدا" دروغ

                                است داشتم  همین چند روز پیش بود که گستره

          خوشحالیم تا به اسمان رسیده بود! دنیا را با تمام ملحقاتش دوست داشتم...

          چنگ میزنم به تقویم روی میز جربزه ای که ندارم  می خواهم برا ی ورق زدنش.

                 باید به فریاد خودم برسم... گمانم توانم در شرف ته کشیدن است.

  پ ن۱ : من آن کابوس شومم اینک به جرم عشق با من سخن بگو "

  پ ن ۲: و نمیدانم واقعا نمیدانم چه کسی می فهمد چه قدر دلم برای

  روشن کردن کلید کپس لوک و  تایپ عدد مبدا ۱(تهران)....مقصد ۱۹۱(...)

   تنگ شده شاید که چون به تعداد همه ی آن آدمهای مسافر تا تو سفر میکردم.