کمی           

فقط کمی آن طرف تر که باشی   

چشمم نامه می شود

دستانم تمبر

بغضم نشانی

.

.

و هوم!!!

چاپار که نا یاب! 

 پ ن۱:  نگارش در یک بعد از ظهر از سال۸۶  که هنوز خبر از این دوری ناشناخته و  حال فعلم نداشتم.

  و حال که شناختمش خشکیده تمام احساسم انگار برای سرودن برای حرف زدن حتی!

   پ ن۲: خدایا وقتی نمی دونم چی می خوام چه طوری می تونم از تو بخوامش؟!

  پ ن ۳: یه آّه بزرگ!!!!

  خودم را خلاصه میکنم و محصور!

 در دایره به جا مانده از ته استکان چای

 روی صفحه اول جزوه عناصر جزئیات

 تا به دور از تمام درسهای ناخوانا و فکر های دربه در

 اندکی خوابم ببرد... تا خواب ببینم...و بیدار شوم!

 و نجوا کنم : دروغ که به خورد دل ما نداده ای گل بانو؟

 و باور کنم هنوز کسی هست سیب زرد خیال مرا با یک سیب سرخ بهشتی تاق بزند؟!

 - هنوز هست کسی که خدا دیشب ۱۵/۲/۸۶ سبد سبد ستاره به دستم ریخت!

-بی  ربط: نوزادی که اندی دیگر در آغوشش می گیری . 23 تورا مثل من، از یاد نمی برد. او بیشتر از من حق دارد حتی! شاد باش ِ  ...