دوست داشتن هم ساده میبود   ، مثل پوکر

                            اگر چیزی برای باختن نباشد...

  پ ن : هرچه  روزها بیشتر ورق می خورند وهمم از بودن بیشتر میشود...

            آی آدمها که در ساحل نشسته خندانید....

شاید باید همین کافی باشد.

خدا هست و دلی که دل دل میکند.

آسمان و ریسمان نبافته و

پاییزی   که  هر    سال   باید   بیاید   تا   بدانم   هنوز   سفیدی   مرا   به   یاد   برف   می اندازد   و

هر    سیاهی   چشمانم  ...  هنوز   هم   باور   ندارم   ۲۳   سالگیم   را

و    ۵  شاخه گلی   که   باید   جای   همه   چیز   را   برایم   پر   کند

حتی ...                  

حتی ...

یادم نیست جای چه چیز!!!!

پ ن :پسرک گفت :      « آقا چسب زخم ؟! »                                                                              

- برو پسر جان  زخم من با چسب تو خوب نمی شود . از اینجا

پ ن۲ : این پست بیشتر از آنچه فکرش را می کنم و می کنید شخصی است حالا چرا سر از اینجا

در آورد کاملن نمی دانم بگذارید به حساب ِ .... ... .. . چسب زخم !