
به جای عروسک باران
واژه ازشاخه های درخت می آویزم
نذر می کنم ...
نذر ِ یکرنگی باد با مهتاب
که تقسیم کنم واژه هایم را میان اهالی شوم شهرم
در سپیده یکروز داغ
نذر شمع برای رنگین کمان بعد بغض!
پ ن : طعم درس!
پ ن۱:احترام محض خاطر شخصیت به جاس نه صدای بلند!